Bazyli Rogowski

Bazyli Rogowski, używający pseudonimu „Andrzej Lacek”, urodził się 27 maja 1894 roku w Jordanowie. Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich pod komendą Edwarda Rydza-Śmigłego, a następnie w Wojsku Polskim. Osiągnął stopień majora piechoty; w 1924 roku został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza, a w 1929 roku do rezerwy. Po zakończeniu służby wojskowej pracował w administracji państwowej. Był m.in. starostą kilku powiatów oraz wicewojewodą tarnopolskim. Działał też w Obozie Zjednoczenia Narodowego i Związku Legionistów Polskich.

We wrześniu 1939 roku uczestniczył w organizowaniu ewakuacji władz państwowych do Rumunii. W 1941 roku współorganizował ucieczkę Rydza-Śmigłego z internowania, a później działał konspiracyjnie na Węgrzech i Słowacji pod przybranym nazwiskiem. W 1946 roku wrócił z żoną do Polski. Pracował m.in. w Ministerstwie Odbudowy, kamieniołomach w Nadziejowie, Cepelii i sklepie w Nysie. Został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Niepodległości i Krzyżem Walecznych. Zmarł 29 kwietnia 1960 roku w Nysie.

Na podstawie artykułu „Bazyli Rogowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.